Nükleer savaş bitmiş, dünya sessizliğe gömülmüş. Yanınızda sevdiğiniz insandan başka kimse kalmamış. Ne konuşurdunuz? Bonnie Dobson’ın Morning Dew’u, dünyanın sonunu bir aşk şarkısı kadar usulca anlatıyor.

Pentagram’ın gitaristi Ümit Yılbar, henüz 27 yaşındayken hayata veda etti. Ardında yalnızca kayıtlar ve anılar değil, yetiştirdiği müzisyenler, dokunduğu hayatlar ve yarım kalan bir müzikal yolculuk bıraktı. Yıllar içinde Ümit’in adıyla bütünleşen Fly Forever, müziğin bazen bir insanın yaşamından çok daha uzun sürebildiğinin kanıtıdır.

Milano’da gidilen bir konser, keşfedilmeyi bekleyen müthiş bir gitariste dönüşüyor. Çocuk yaşta sahneye çıkan, Blues köklerini zamanla Hard Rock ve Metal’in sertliğiyle buluşturan Eric Steckel, güçlü gitar soloları ve kendine özgü Bluesmetal anlayışıyla dinleyeni şaşırtıyor.

1999’da yayımlanan The Man Who, İskoçyalı Travis’in kaderini değiştirmekle kalmadı, Britanya Rock müziğinin melankolik yüzüne de yeni bir soluk getirdi. Kırılgan melodileri, içten sözleri ve unutulmaz şarkılarıyla bir dönemin ruhuna yerleşen albüm, aradan geçen yıllara rağmen etkisini koruyor.

1969’da kaydedilen, ancak gün yüzüne çıkması 57 yıl süren Evaluations, Southern Rock’ın henüz şekillenmediği yılların unutulmuş seslerini bugüne taşıyor. The 2nd Coming’in kayıp albümü, yalnızca geçmişten gelen bir kayıt değil, müzik tarihinin eksik kalmış sayfalarından biri.

Babaların sustuğu, çocukların içine attığı ne varsa BaBa ZuLa söylüyor. Çünkü bazı yaralar ancak müzikle iyileşiyor.