Babaların sustuğu, çocukların içine attığı ne varsa BaBa ZuLa söylüyor. Çünkü bazı yaralar ancak müzikle iyileşiyor.

Stüdyoİmge’nin radarına takılan “yeni çıkmış” ve “çıkacak” albümleri irdelemeye devam ediyoruz. Eylül ve Ekim raporu Recep Karaş’tan.

Otuz yıllık serüven için otuz dakika otuz saniyelik bir ses yolculuğu: BaBa ZuLa, XXX’te zeytin ağaçlarına, kıyılara ve direnenlere kulak veriyor. Bu albümde dansa da itiraza da yer var!

Biraz üniversite çimi, biraz ilk aşk, biraz öfke… Tuzla Buz, gençliğin kırık parçalarını bir araya getirip hâlâ sesini duyuran bir Grizu patlaması.

Bir şarkı bazen yalnızca suçluyu göstermez; parmağı döndürüp dinleyene de uzatır. Objektif’in Yuh’u parmağı bize çeviriyor: denize, ormana, şehre ve en sonunda aynadaki insana bakıp aynı şeyi söylüyor: Sana da yuh! Bana da yuh!

Lennon’dan Harrison’a, Bonham’dan Dylan’a: Babalarının gölgesinde büyüyüp sahneye kendi enstrümanlarıyla çıkan rock efsanelerinin oğulları.