2004 yılında Rock’n’Roll Hall of Fame gecesinde sahnede inanılmaz bir kadro vardı: Tom Petty, Jeff Lynne, Steve Winwood, Prince ve salonda onları izleyen sayısız müzisyen… Çaldıkları parça ise While My Guitar Gently Weeps.

Aslında herkes gecenin merkezinde George Harrison anmasının olacağını düşünüyordu. Ama solo kısmı geldiğinde Prince bir anda parçanın bütün atmosferini değiştirdi.
Sahnedekiler bile birbirine bakmaya başlıyor. Prince sadece solo atmıyor; adeta şarkının içinden başka bir hikâye çıkarıyor. Özellikle yüzündeki o sakin ifade çok acayip. Sanki zor bir şey yapmıyormuş gibi çalıyor.
Yıllar sonra Eric Clapton Prince’i izlediğinde “Başka gezegenden biri gibiydi”, diyor. O geceyi izleyen birçok müzisyen de benzer şeyler anlatıyor. Çünkü teknik gösterişten çok, özgüven ve kontrol hissi herkesi çarpıyor.
Performansın sonunda Prince gitarını havaya doğru fırlatıyor. Kamera gitarı takip ediyor ama en komik taraf şu:
Gitar bir daha görünmüyor! (Tevatür mü tezahür mü bilinmez.)
Gerçekten kim tuttu, nereye gitti yıllardır tam bilinmiyor. Bu yüzden insanlar hâlâ şaka yapıyor:
“Prince gitarı uzaya geri gönderdi.” (MG)

