Joan Baez ve Joni Mitchell’ın birlikte hayat verdiği “Dida”, sözlerden vazgeçerek sesin tek başına ne anlatabileceğinin kanıtı.
yabancı yazıları:
Pink Floyd’un dehası Syd Barrett’ın veda parçası “Jugband Blues”un hüzünlü hikâyesi. Sessiz ve kırgın bir kopuşun sarsıcı notaları.
Sahne tasarımıyla iddiasız, ancak Eric Clapton’un parmakların tonu ve ruhuyla devleşen bu özel gece; Andy Fairweather Low’dan Nathan East’e uzanan usta kadrosuyla hafızalarda iz bırakıyor.
Joe Jackson ve Bruce Hornsby’nin piyano merkezli yeni albümleri mercek altına altında. Geçmişin mirasını bugünün ses örgüsüyle yeniden kuran bu iki çalışma, müziğin hatırlama pratiğini güncelleyen sarsıcı birer denge arayışı sunuyor.
Manowar’ın en ulu albümlerinde bulunup en epik eserlerine gitarıyla can veren Ross the Boss, geçtiğimiz Mart ayının 26’sında, 72 yaşında aramızdan ayrıldı. Düşünceli geçen bir ayın ardından taziyelerimizi sunuyoruz.
Jimi Hendrix’in solo kariyerinde bir başkasına eşlik ettiği tek şarkı: “Old Times Good Times”. Stephen Stills ile bu eşsiz dostluğun hikâyesi.
1983 tarihli parça, sadece bir hit değil; 80’ler Pop-Rock estetiğinin manifesto anlarından biri. Synth dokular, dramatik yapı ve Benatar’ın meydan okuyan vokali.
Özellikle mikrotonal, yani çeyrek tonları kullanarak ve spontane döngüleri katmanlayarak müziklerini oluşturan grup yükselişte.
İnkâr, Öfke, Pazarlık, Depresyon, Kabullenme. David Bowie’nin karakterden karaktere evrilen ilham yolculuğu, yeniden kurgulanıyor. Ziggy Stardust’tan Thin White Duke’a uzanan bu kişisel methiye, sanatçının ölümsüz mirasını selamlıyor.
Nirvana tarafından yayınlanan ilk versiyon, MTV Unplugged programındaki performansı sırasında kaydedildi.