Alice Cooper 1994’te yine uslu durmadı ve The Last Temptation ile yalnızca albüm yapmakla yetinmeyip işi çizgi romana kadar taşıdı. Yanına da henüz dünyayı ele geçirme hazırlığındaki genç Neil Gaiman’ı aldı.
Hikâye, henüz ergenliğin başında olan Steven’ın gizemli bir şovmen tarafından ayartılmasını anlatırken bir taraftan da “büyümek” denen o tatsız sürecin tekerine de minik bir çomak sokuyor. Silindir şapkalı Şovmen’in Steven’a verdiği söz her şeyi özetliyor: “Şimdi git, ama kaygılanma Çocuk, fazla uzağında olmayacağım!” Çünkü bu öyküde kötülük kapıyı kırarak değil, sinsice gülümseyerek içeri giriyor. Çizimlerde Michael Zulli’nin karanlık ve detaycı işi projeye karanlık ve ürpertici bir hava kattığı gibi bolca sürpriz de barındırıyor.
Müzikal tarafta ise sert gitarlar, teatral hava ve Cooper’ın yıllardır severek büyüttüğü kâbus sirki eksik değil. Şarkılar tek tek çalışsa da asıl etkisini bütün hikâye tamamlandığında gösteriyor. Sonuçta ortaya, “konsept albüm” olmakla kalmayıp damakta leziz ve tuhaf bir tat bırakan çalışma çıkıyor. 1990’larda Rock dünyasında hâlâ yaratıcı insanların dolaştığını hatırlatan işlerden biri. (MA)