Joe Jackson ve Bruce Hornsby’nin piyano merkezli yeni albümleri mercek altına altında. Geçmişin mirasını bugünün ses örgüsüyle yeniden kuran bu iki çalışma, müziğin hatırlama pratiğini güncelleyen sarsıcı birer denge arayışı sunuyor.
Albümler yazıları:
Galli üçlü Budgie, 1971 tarihli ilk albümüyle Hard Rock ve Blues tınılarını Heavy Metal’in öncü ayak seslerine dönüştürüyor. Metallica’dan Soundgarden’a uzanan geniş bir ilham çemberi kuran bu kült eserin hikâyesi Stüdyoİmge’de.
İzzet Eti, King Crimson’ın efsanevi “Epitaph” şarkısı üzerinden insanlığın kendi sonunu hazırlayışını ve teknolojik yıkımı sorguluyor. 1969’dan bugüne uzanan bu distopik ağıtın derinlikli anatomisi ve zamansız hüzünlü tınıları.
Turgay Yalçın’ın bu yazısı aynı anda Stüdyoİmge ve Dark Blue Notes’da yayınlandı. “Rainbow Rising” iki dergi için de önemli. Rock tarihindeki bu birleşme hala etkisini sürdürüyor bizce.
1979 tarihli “Quiet Life”, Japan’ın Glam köklerinden sıyrılıp daha zarif, melankolik ve olgun bir sese yöneldiği dönüm noktası. Synthesizer dokuları, saksafon tınıları ve David Sylvian’ın kontrollü vokaliyle şekillenen albüm, grubun uluslararası çıkışının da kapısını araladı.
1967’de yayımlanan “The Velvet Underground & Nico”, Rock müzikte estetik konforu reddeden tavrıyla yalnızca bir albüm değil, bir kırılma anı yarattı. Andy Warhol etkisi, albümü yıllar içinde daha da büyüttü.
Madchester ruhunun mihenk taşı The Stone Roses (1989), yalnızca bir debut albüm değil; bir kuşağın stilini, sesini ve hayallerini şekillendiren bir dönüm noktası. Mani’nin Groove’u, Squire’ın gitarı ve Brown’un sesiyle İndie tarihine kazınan saf bir efsane.
“Kırılganlar Kralı”, Teoman’ın müzik kariyerinde bir dönüm noktası. Bir şarkı koleksiyonu değil, tek bir anlatının farklı sahneleri. Bu albüm ilk parçalarda içe kapanık, kişisel bir yalnızlığı dile getirir, ancak her şarkıda bu karanlık biraz daha çözülür, sesler sadeleşir, sözcükler dinginleşir.
Gitar ve vokalde Mick Jagger, elektro ve akustik gitarda Keith Richards, bas gitarda Bill Wyman, elektro ve akustik gitarda Mick Taylor ve davulda Charlie Watts bu albümün kahramanlarıydı.