Aradan neredeyse yarım yüzyıl geçti. Dünya değişti, şehirler büyüdü, teknoloji ilerledi. Peki, karın altında yalınayak kalan çocukların hikâyesi değişti mi? Ünol Büyükgönenç’in Dışarıda Kar Yağıyor şarkısı, geçmişten bugüne uzanan bir soruyu yeniden hatırlatıyor.
Yazar: İzzet Eti
İzzet Eti
Profeyonel emekli. Yazar, amatör baterist, bir çok tür müziği dinler ama Rock'a her daim torpil geçer. İflah olmaz bir Marxist.
Pentagram’ın gitaristi Ümit Yılbar, henüz 27 yaşındayken hayata veda etti. Ardında yalnızca kayıtlar ve anılar değil, yetiştirdiği müzisyenler, dokunduğu hayatlar ve yarım kalan bir müzikal yolculuk bıraktı. Yıllar içinde Ümit’in adıyla bütünleşen Fly Forever, müziğin bazen bir insanın yaşamından çok daha uzun sürebildiğinin kanıtıdır.
İsa’nın hikâyesinde en ürkütücü karakter sessiz Judas değil, gürültülü kalabalıktır.
Bağlama geleneğinin içinden gelip kendi sesini arayan genç müzisyen Arda Umurhan, Arda Umurhan’ın sesine kulak verirken sabretme ve zamanı geldiğinde sessiz kalma becerileri üzerine kurduğu müziğiyle dinleyiciyi kendisine bir kez kulak daha vermeye çağırıyor.
İskender Paydaş, sahnenin önünde görünmekten çok müziğin içinde duyulan isimlerden biri. Düzenlemeleri, prodüksiyonları ve canlı performanslarıyla Türkiye’nin modern ses mimarisini kuran görünmez ustaları arasında.
Cream, Rock müziğin yalnızca daha yüksek sesle değil, daha derin, daha özgür ve daha tehlikeli düşünülmesini sağlayan gruplardan biriydi.
Leonard Cohen’i anlatmak, bir sesi tarif etmekten çok bir sessizliğin izini sürmeye benzer. Şair, romancı, müzisyen; ama en çok da çatlaklardan sızan ışığın peşindeki o ağırbaşlı yol arkadaşı. Cohen’in karanlığına usulca bir göz atıyoruz.
Led Zeppelin’in ölümsüz eseri “Stairway to Heaven” üzerinden mistik bir içsel keşfe, maddi hırslardan spiritüel uyanışa, Jimmy Page’in solosundan Galler’in mitolojik köklerine uzanan bu ruhsal yolculuk öyküsü.
Bugün İlhan İrem’in doğum günü. Onun “Işık ve Sevgi” felsefesi ve “Krizalit Kristalin” kavramıyla derinleşen varoluşçu bakışının da doğum günü. Modern dünyanın şeffaf ama sığ hızına karşı analog bir sabırla örülen o mistik kozanın hikâyesi.
İzzet Eti, King Crimson’ın efsanevi “Epitaph” şarkısı üzerinden insanlığın kendi sonunu hazırlayışını ve teknolojik yıkımı sorguluyor. 1969’dan bugüne uzanan bu distopik ağıtın derinlikli anatomisi ve zamansız hüzünlü tınıları.