Johnny Ramone, sahnede “yok denecek kadar az” pozisyon değiştirmesiyle Rock tarihinin en takıntılı müzisyenlerinden biri olarak görülür. Ramones konser görüntülerine bakınca bunu hemen fark etmek mümkün. Johnny, konser boyunca neredeyse hep aynı noktada, aynı açı ve pozisyonda durur. Sağ ayağı hafif önde, gitarı oldukça aşağıda ve vücudu adeta askeri bir disiplinle sabittir.
Bu durum sadece bir sahne imajı da değildir. Johnny, Commando: The Autobiography of Johnny Ramone kitabında sahne düzenine karşı obsesif bir yaklaşımı olduğunu açıkça anlatır. Özellikle ritim gitar çalarken sağ elinin mekanik bir motor gibi çalışmasını istediğini, bu yüzden bedenini mümkün olduğunca sabit tuttuğunu söyler. Çünkü Ramones’un o yüksek tempolu downstroke tekniği ciddi fiziksel dayanıklılık gerektirmektedir.
Zamanla bu sabitlik Johnny için bir çeşit toteme dönüşür. Teknik ekip, Johnny’nin monitör yerini değiştirmemeye dikkat eder. Hatta eski ekip çalışanlarının anlattığına göre sahnedeki düzenin bozulması Johnny’yi rahatsız eder, gitar kablosunun yönünün değişmesi bile sorun olabilir.
İşin ironik tarafı, Ramones sahnede büyük bir kaos hissi yaratırken, grubun en sert ve en hızlı müzisyeni olan Johnny Ramone aslında tam bir düzen insanıydı. Müzik yazarı Legs McNeil de Please Kill Me kitabında Johnny’yi “hareket etmeyen bir asker” gibi tarif eder.
Belki de Ramones’un o mekanik ve durdurulamaz ritminin sırrı biraz da burada yatıyordu. Johnny Ramone sahnede ne kadar hareketsiz görünürse, grubun müziği o kadar saldırgan ve kontrolsüz hissediliyordu. Punk tarihinin en büyük paradokslarından, kaosu yaratan adam, kaosun tam ortasında aynı pozisyonda duruyordu.
Peki senin pozisyonun hangisi? (MG)

