Cüneyt Barışsever’in incelemesi, Rap’i küresel modernitenin ürettiği kentli öznenin anlatı pratiği olarak ele alıyor. Dil, mekân ve sınıf ilişkileri üzerinden Rap sözlerinin nasıl bir toplumsal tanıklık alanı yarattığını, mikrofonu bir ifade teknolojisine dönüştürdüğünü tartışıyor.
