Sabahattin Bilgiç • 21/08/2025
≈ RORY GALLAGHER ≈
Rory Gallagher (1971)
HAYATIMI DEĞİŞTİREN ALBÜMLER : 4
Blues’un asi ruhu Rory Gallagher, gitarıyla sözlerden daha net konuştu ve her notada Blues’un köklerine sadakatle bağlı kaldı. Müzikal dürüstlüğüyle Rolling Stones’tan Eric Clapton’a kadar pek çok efsaneye ilham verdi.
Rock sahnesinin “sessiz kahramanı”, dünyanın en büyük gitaristlerinden biri olan Rory Gallagher, sahnede müziğin saf ateşi ile adeta yanıyordu. Gitarıyla, İrlanda’nın sislerinden yükselen bir çığlık olan Rory Gallagher, plak şirketlerinin değil, kalbinin ritmiyle seyircisine basit bir söz verdi: “Sahneye çıkacağım ve en iyi’mi çalacağım!”
Hepinize selamlar Stüdyoİmge’nin kıymetli okurları. Hayatımı Değiştiren Albümler yazı dizisi devam ediyor. Bu hafta yazı dizimizin dördüncüsünde ilk defa 70’lerden bir grup ya da sanatçıya yer veriyorum. Bu hafta konuğumuz İrlanda’nın müzik hazinelerinden unutulmaz gitarist Rory Gallagher.
İrlanda ve Blues Rock dendiğinde ilk akla gelen, çok değerli ve çok özel bir sanatçının – Rory Gallagher’ın (şarkı sözü yazarı, şarkıcı, gitarist) 1971 tarihli harikulade ilk solo albümünü tanıtacağım sizler için.
Rory Gallagher, dünya çapında otuz milyondan fazla albüm satmış olsa da ülkemizde çok fazla tanınmayan bir gitarist. Bilenlerin çok iyi bildiği, sevenlerin de çok sevdiği kahramanımız, İrlanda’nın Donegal Kontluğu’nun Ballyshannon kasabasında 2 Mart 1948 tarihinde dünyaya gözlerini açtı. Cork şehrinde büyüyen Rory, gitarist olmayı düşlüyordu ve Blues’a tutkundu. 9 yaşında ilk gitarını eline almıştı. İlk grubu Fontana Showband’di (Daha sonra ismini Impact olarak değiştirdi). Hamburg macerası sonrasında eve dönen Rory, 18 yaşındayken kurduğu Power Trio Taste grubuyla yayınladığı iki albümle dinamiti ateşledi. Bu sırada Earls Court’a taşındı ve kendi sesini bulmak için grubu Taste’i dağıtarak 1970 yılı itibariyle kendi ismiyle müzik yapmaya başladı. Sanatçının bu kararı almasında yan faktörler; plak şirketiyle ve menajeriyle yaşadığı sorunlardı.
Bu kırılma anından sonra tam çeyrek asır boyunca kendi ismiyle kendi müziğini yaratan Rory Gallagher, görkemli solo kariyer yolculuğunda ardında tam on bir stüdyo albümü, altı konser albümü ve sayısız unutulmaz performans bırakarak efsaneler arasında yerini aldı. Ölümüne dek sürekli üretti, çaldı, coştu ve coşturdu.
Taste hikâyesinden sonra yoluna kendi ismiyle devam eden gitaristin artık yeni yol arkadaşları vardı. Sonradan kadim dostu olacak Gerry McAvoy – Bas Gitar, Wilgar Campbell – Davul, Perküsyon ve Vincent Crane – Piyano üçlüsüyle beraber kolları sıvayan Rory Gallagher, 3 hafta gibi kısa bir sürede Londra’da bulunan Advision Stüdyoları’nda kayıtları nihayete erdirdiğinde takvimler şubat ayının sonunu gösteriyordu. Şarkıların çoğu stüdyoya girmeden önce yazılmış, provalar yapılmış, bu da kayıt süresini azaltmıştı. Albümün prodüktörlük koltuğuna da oturan Rory, sade, dinamik, doğal ve efektlerden arındırılmış sound yaklaşımını tercih etmiş ve bu anlayışı benimsemişti. Bir röportajında albümü için “Mükemmel değil ama gerçek. Ben stüdyoda steril bir şey yaratmak istemem. Müzik canlı olmalı” demişti. Ses mühendisliğini YES grubuyla da çalışan Eddy Offord’un üstlendiği albüm 23 Mayıs 1971 tarihinde Polydor etiketiyle piyasaya sürüldü. Plak şirketi albümü desteklemek için, üç şarkılık promosyon single plağı radyo istasyonlarına ve DJ’lere göndermişti.
Rory Gallagher’ın aynı isimli debut albümünün her iki yüzünde beşer tane olmak üzere toplamda on şarkı var. Tüm şarkıların söz ve müzikleri Rory Gallagher’a ait.
Gitarını konuşturmadığı anlarda Rory’nin alto saksafon, mızıka ve mandolin performanslarına da şahit oluyoruz ki bu durum ne kadar çok yönlü bir sanatçı olduğunu belgeliyor adeta.
Şarkı Listesi:
A1 : Laundromat – 04:38
A2 : Just the Smile – 03:41
A3 : I Fall Apart – 05:12
A4 : Wave Myself Goodbye – 03:30
A5 : Hands Up – 05:25
B1 : Sinner Boy – 05:04
B2 : For the Last Time – 06:35
B3 : It’s You – 02:38
B4 : I’m Not Suprised – 03:37
B5 : Can’t Believe It’s True – 07:16
“Rory Gallagher” albümü “Laundromat” isimli enerjik şarkıyla açılıyor Rory bu şarkıyı Earls Court’da yaşadığı dairesinin bodrum katında bulunan kamu çamaşırhanesinden aldığı ilhamla yazmıştı. British Folk Revival etkileşimli “Just the Smile” hoş bir akustik şarkı. Dinamik gitar sololarıyla hayran bırakan duygusal şarkı “I Fall Apart”ı bir diğer akustik şarkı “Wave Myself Goodbye” takip ediyor. “Hands Up” A yüzünü enerjik bir şekilde kapatmayı başarırken, B yüzü zamanla Rory Gallagher klasiği haline gelen “Sinner Boy” ile başlıyor. Rory’nin bu şarkıdaki gitar performansı insanı adeta uçuran cinsten. Devam şarkısı “For the Last Time” benim her daim kişisel favorilerimden. Country Folk etkileşimli “It’s You” kesinlikle keyifli anlar vadediyor. Albüm, hayal kırıklığı temalarına sahip “I’m Not Suprised” ve “Can’t Believe It’s True” – Rory’nin saksafon sololarına dikkat – şarkılarıyla nihayete eriyor.
Albüm yayınlandıktan sonra eleştirmenlerden olumlu övgüler aldı. Samimi, teknik açıdan sağlam ve duygusal olarak zengin bir Blues Rock albümü olarak nitelendirildi. Rory Gallagher’a solo kariyer startını veren ve ticari kaygı taşımayan albümle sanatçı, Avrupa’da hayran kitlesi edinmeye başladı. Sahneye koyacağı efsanevi performansların temelini bu ilk albümle atmış oldu.
Benim Rory Gallagher’la olan teşrik-i mesaim Alexis Korner, John Mayall, Eric Clapton gibi Britanyalı Blues Sanatçıları’nı araştırdığım bir dönemde olmuştu. Döneminde türe çağdaş yorumlar getiren, tam da Blues’a uygun bir şekilde derdini, acısını ve sevincini gitarıyla dile getiren bu usta gitaristten çok etkilenmiş ve hemen plaklarını biriktirmeye başlamıştım. Beni Rory Gallagher müziğine çağıran bu zamansız ilk albüm, nice müzikseveri ve Stüdyoİmge okurlarını hâlâ kendine bağlayabilir nitelikte. Bu harika albüme mutlaka bir şans verin derim.
Rory Gallagher albümünün 2012 tarihli remastered CD baskısında albüme konulmayan iki şarkı mevcut. İlham kaynağı ve ilk albümü takip eden yıl Londra’da beraber çaldığı Muddy Waters’a selam gönderdiği “Gypsy Woman” ve Otis Rush şarkısı “It Takes Time” yorumlarında usta gitarist bu işin hakkını verdiğini ispatlayan gitar performanslarına imza atmış. Keşke bu yorumların kaliteli versiyonlarından onca sene mahrum kalmamış olsaydım.
Albümün 50. yılında yayınlanan Box Set versiyonuna yapım sürecinde albüm dışı bırakılan şarkılar, alternatif versiyonlar ve BBC Radyo seanslarında çaldığı şarkılar eklenmiş ve 3 LP’lik Rory Gallagher şöleni meydana getirilmiş.
Hikâyenin sonraki kısmında; Mick Taylor’un 1975 yılındaki ayrılığı sonrasında The Rolling Stones grubun gitarist adaylarından biri olan Rory alçakgönüllü yapısı, şöhrete olan temkinli yaklaşımı ve seyahat fobisi gibi sebeplerden ötürü gelen teklifi değerlendirmek istemedi ve kendi yolunda devam etti.
80’leri alkolle olan ciddi problemleriyle geçiren ve bu on yılda sadece üç albüm yayınlayabilen Rory’nin 90’lara gelindiğinde artık karaciğeri iflas etmişti. Sanatçıya Mart 1995’de karaciğer nakli yapıldı fakat 3 hafta yoğun bakımda kaldıktan sonra enfeksiyon kaparak henüz 47 yaşında hayata gözleri yumdu. Şüphesiz daha üreteceği çok şey vardı.
14 Haziran 1995 tarihinde sonsuzluğa karışan büyülü gitar Rory Gallagher, müziği yaşadığı sürece yaşamaya devam edecek.
İrlandalılar saygı ve sevgiyle andığı bu büyük sanatçının ismini ve hatırasını yaşatmak için Ballyshannon, Cork, Dublin ve Belfast’da yaptıkları bronz heykel, gitar heykeli ve plaket gibi eserlerle Rory Gallagher hayranlarının ilgisini çekiyorlar. 2002’den bu yana düzenlenen Rory Gallagher Uluslararası Festivali’nde dünyanın dört bir köşesinden gelen Blues, Folk ve Rock müzisyenleri sahne almaya devam ediyor.
Kapanışı U2 grubunun solisti Bono’nun Rory Gallagher için söylediği sözlerle yapalım. ‘’Rory Gallagher, tüm zamanların en iyi 10 gitaristinden biri, daha da önemlisi tüm zamanların en iyi 10 insanından bir tanesi.’’
Efendim kıymetli vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ediyorum. Gelecek ay yeni bir yazıda Stüdyoİmge sayfalarında yeniden görüşebilmek dileğiyle. Hoşça kalın.
